Een pijlstaartrog rukte Crocodile Hunter Steve Irwin precies een jaar geleden wreed weg uit het aardse bestaan. Australië verloor een icoon, maar kreeg een ander terug: Steve’s dochter Bindi.
Steve Irwin dood? De argeloze bezoeker die bij de Australia Zoo bij Brisbane arriveert, kijkt verbaasd op. Overal is Steve Irwin nog te zien: op grote reclameborden langs de snelweg, op levensgrote borden bij de ingang van de dierentuin (‘Crikey!’), in folders en plattegronden en op een groot videoscherm in het ‘Crocoseum’, een stadion met vijfduizend zitplaatsen, waar dierentuinmedewerkers kunstjes uitvoeren met krokodillen.
Steve Irwin is een jaar na zijn dood nog altijd een halve heilige in Australië. De wereld liep weg met deze ‘Aussie-bloke’ die voor de tv-camera’s worstelde met krokodillen, dolde met giftige slangen en stoeide met andere gevaarlijke schepselen der natuur. En dat allemaal om de natuur en de bedreigde diersoorten te redden. Australië raakte in shock toen de grappige-waaghals-in-kakishirt op 4 september vorig jaar bij het filmen van een onderwaterdocumentaire een bizarre dood stierf: een pijlstaartrog stak hem recht in het hart.
De rouw die volgde, deed denken aan de treurnishype rond de dood van prinses Diana. Duizenden en duizenden mensen kwamen snotterend naar de Australia Zoo, om bij de ingang bloemen, teksten en zelfgemaakte tekeningen neer te leggen. De media voedden het nationale verdriet met eindeloze verhalen over de man die Australië vooral in de VS mateloos populair maakte. En 300 miljoen mensen overal ter wereld volgden een week later op tv de afscheidsdienst van de Crocodile Hunter.
Het was tijdens deze bijeenkomst in het Crocoseum dat de opvolger van Steve Irwin zich met glans aandiende: dochter Bindi. Terwijl haar moeder Terri overmand door emoties geen woord kon uitbrengen, stapte de toen 8-jarige Bindi zonder schroom het podium op. Met op de achtergrond een levensgrote foto van haar overleden vader las zij zonder haperen een zelfgeschreven tekst voor, haar wijsvinger nauwkeurig de woorden op papier volgend: ‘Mijn vader was mijn held. Hij was er altijd als ik hem nodig had. Hij luisterde naar mij en leerde mij veel dingen, maar hij was vooral grappig.’ Tussen alle tranen door overheerste de verwondering bij de kijkers: wat een professionaliteit voor zo’n klein meisje.
Dat kleine meisje is sindsdien razendsnel uitgegroeid tot een mega-ster. Dochter Bindi ging met haar moeder op tournee door Amerika om het toerisme naar Australië te promoten. Ze hopte van talkshow naar talkshow (inclusief Larry King Live van CNN) en ze was gastspreker op de prestigieuze Washington Press Club. Er is inmiddels een Bindi-kledinglijn, een Bindi-speelpop, Bindi schrijft een column in het tijdschrift Australian Women’s Weekly en ze heeft in Australië en Amerika haar eigen tv-show: Bindi, the Jungle Girl. In een onderzoek naar betrouwbaarste Australiërs scoorde ze hoger dan de Australische minister-president John Howard. ‘Crikey!’ zou haar vader schaterlachen.
En zo is een inmiddels 9-jarig meisje niet alleen de drijvende kracht achter de Australia Zoo(een miljoen bezoekers per jaar, 549 werknemers), maar ook achter de bv die vele miljoenen verdient met mediaproducties rond Steve Irwin. ‘Kan dat wel goed gaan?’, vragen sommige bezorgde deskundigen zich af. In de Australische media roepen haar moeder en haar manager dat Bindi tot niets wordt gedwongen en dat ze het reuze naar haar zin heeft.
Moeder Terri vertelde dat ze met Bindi naar een psycholoog was gegaan: was het normaal dat haar dochter na de dood van Steve zo opgewekt en gelukkig was? De psycholoog verzekerde de moeder dat ze zich geen zorgen hoeft te maken. Niets aan de hand dus? Benjamin Mudaliar is daar niet zo zeker van. Hij is als mediasocioloog verbonden aan de Universiteit van New South Wales in Sydney. Over de sterrenstatus van Bindi Irwin zegt hij: ‘Ik twijfel en voel me er ongemakkelijk over. Dat geldt voor de meeste mensen met wie ik spreek over Bindi. Iedereen maakt zich zorgen: hoe gezond is het om als 9-jarige een beroemdheid en een tv-persoonlijkheid te moeten zijn en overal een mening over te moeten hebben? Feit is dat ze economisch geëxploiteerd wordt door de mensen om haar heen die geld willen verdienen.’
Volgens Mudaliar appelleerde Steve Irwin aan een oer-Australisch gevoel. Voor de mensen op het platteland stond de Crocodile Hunter symbool voor de goede, overzichtelijke oude tijd, waarin de macho Australische man bier drinkt en de vrouw thuis voor de kinderen zorgt. ‘Dat gevoel brengt Bindi niet teweeg. Ze is meer een gewoon ‘merk’, zonder specifieke Australische eigenschappen. Ik vraag me af wat van het ‘merk’ Bindi in de toekomst overblijft. Zelf roept ze dat ze het beste leven in de wereld heeft. Zou ze over vijf of tien jaar nog altijd die mening hebben? Ik houd mijn hart vast.’
Terug naar Australia Zoo, de dierentuin, waar de Crocodile Hunter op een geheime plek begraven ligt. Vandaag, op de sterfdag van Steve Irwin, zal er weinig bijzonders te merken zijn. ‘De familie wil deze dag in alle rust doorbrengen’, zegt een woordvoerder. ‘Op 15 november is het ‘Steve Irwin-dag’. We vragen de mensen dan een kakishirt aan te doen om de nagedachtenis aan Steve gezamenlijk te vieren.’ De rouw deed denken aan de hype rond de dood van prinses DianaBindi, the Jungle Girl heeft haar eigen tv-show in Australië en de VS.
Bron: De Pers
Geen opmerkingen:
Een reactie posten