De Thielemansen van deze wereld zullen het niet graag lezen, en misschien vinden ze het zelfs ‘misdadig’ dat wij erover schrijven, uit vrees dat dit wel eens rellen met allochtone jongeren zou kunnen uitlokken, maar goed, dat risico nemen we dan maar.
Zo trokken deze week verschillende berichten onze aandacht. Dichtst bij huis kon een Engelse televisieploeg van Channel 4 met een verborgen camera beelden maken in Britse moskeeën. Op die beelden was te zien hoe bezoekers de hele tijd gehersenspoeld werden dat het Westen niet deugt en vernietigd moest worden. De centrale boodschap was dat moslims andersgelovigen niet mogen helpen, dat homo’s van de heuvels moeten worden gegooid, en dat vrouwen zonder hoofddoek mogen worden geslagen. In de Markazi-moskee van Birmingham ging het woord rond dat de tijd van de jihad eindelijk is aangebroken. Folklore? Misschien, maar dan toch van een gevaarlijke soort.
In Indonesië is men al een stap verder en vond er een massamanifestatie van radicale moslims plaats, waar er door tienduizenden moslims gepleit werd voor een nieuw kalifaat. Het kalifaat is de ééngemaakte moslimstaat, wat eigenlijk heel nauw aansluit (aldus De Morgen, 13.08.2007) bij wat jihadstrijders nastreven. “Ze willen met name alle islamitische landen ter wereld laten verenigen onder de absolute wereldlijke en religieuze heerschappij van een kalief”, een soort vervanger van Mohammed en dus bekleed met onbeperkte macht. Vermelden we nog dat Indonesië het grootste moslimland ter wereld is, 220 miljoen inwoners heeft en een broeihaard is van fundamentalisme.
Niet alleen in Indonesië rukken de fundamentalisten op, in het land waar de Taliban voor de eerste maal verslagen werden, Afghanistan, zijn ze er opnieuw in geslaagd grote stukken van het land onder hun heerschappij te brengen. En in buurland Pakistan krijgt president Musharraf het steeds moeilijker. “Mensen dragen hun baarden niet op hun gezicht, maar in hun buik” is een gezegde in Pakistan dat de toestand in deze regio perfect samenvat. Naar buiten uit geeft het land de indruk van een modern en goed geordend, bijna Europees aandoende natie, maar steeds meer streken in Pakistan komen onder de invloed van radicale mullahs.
In een verslag in De Standaard (08.08.2007) merkt een Pakistaanse actrice op: “De groeiende talibanisering is een ontwikkeling die steeds meer gematigde seculiere Pakistanen zorgen baart (…) Pakistan is aan het veranderen. Vroeger reed ik zonder problemen met mijn motor. Nu draag ik jongenskleding om boze reacties te vermijden”. Ze schreeuwt het uit: “We kunnen ons leven toch niet laten leiden door de extreme waarden van de fundamentalisten?”
Neen, de Thielemansen en de Mourreaux van deze wereld zullen het niet graag horen, maar de islamisering en de talibanisering van de wereld rukken verder op. Een betoging alleen lost dit niet op, maar geeft tenminste aan iedereen een duidelijk signaal. Daarom ook is het een zware politieke fout om de anti-islambetoging in Brussel te verbieden.
Bron: Vlaams Belang
Geen opmerkingen:
Een reactie posten